Veel langer had het niet moeten duren of het Zeeuwse landhuis Duinvliet had het loodje gelegd in de strijd tegen zwam en vocht. Met een ingrijpende restauratie annex renovatie werd het tij echter net op tijd gekeerd. Ruim anderhalf jaar lang is de villa onder handen genomen, van binnen en van buiten, van kruipruimte tot nok. Stukadoor Peter Boogaard leidde de dans.

Heeft u deel I van Villa Duinvliet gered van de ondergang al gelezen?

Natte mortel, droge muur
De behandeling van de gevel met  Technicure CS heeft een directe relatie met de volgende fase, het aanbrengen van de Parlumiere STH van Parex; een saneerpleister op basis van kalk. Peter Boogaard legt dat uit: “Je gaat met een natte mortel op een droge muur. Normaal gesproken zal dat vocht zout opnemen, en daarmee verspeel je al een deel van de capaciteit van je saneerpleister. Nu gebeurt dat niet omdat het zout niet kan oplossen.”

Zekerheid boven alles
Je kunt je afvragen of het na alle voorzorgsmaatregelen die al waren getroffen, wel nodig was om ook nog een saneerpleister toe te passen.  De stukadoor uit Serooskerke ziet het echter zeker niet als overbodige luxe. “Het kan zomaar gebeuren dat bij een lange droge periode de grondwaterdruk wegvalt, het gebouw een knikje doet en de waterwerende laag in de onderste twee voegen breekt. Dat risico wil ik niet nemen. En waarom zou ik ook; de saneerpleister kost niets meer dan een gewone pleister.”
De gevel is afgewerkt met Parexal, een waterwerende pleister op basis van hydraulische en luchtkalk. De pleister is op kleur gemaakt, lichtgeel. Met dezelfde pleister – maar dan in een wat donkerder, groene kleur – zijn de 144 blokken op de hoeken van de voorzijde van het gebouw afgewerkt.

Originele stucplafonds verdwenen
In de villa zelf moest ook het nodige gebeuren. De systeemplafonds die er tijdens de hotelperiode in waren gemonteerd in plaats van de originele stucplafonds, zijn allemaal verwijderd en vervangen door gipsplaatplafonds. Op de benedenverdieping zijn daar wat prefab ornamenten en lijsten op aangebracht. De plafonds van de kamers op de bovenverdieping zijn sober versierd met eenvoudige ornamenten en ter plekke getrokken stucplinten.

Een keer, maar nooit weer
De wanden in de woning zijn allemaal ontdaan van cement en sierpleister, afgebrand met de gasbrander en geïnjecteerd met een zwamverdelgingsmiddel. Op een aantal wanden is de saneerpleister Parlumiere STH  aangebracht, andere wanden zijn met gips afgewerkt en aan de gevelzijden zijn voorzetwanden van gipsplaat geplaatst. In de gevel zelf zijn, net boven de hardstenen plint, roosters geplaatst zodat de spouw goed geventileerd wordt. De schrik voor de zwam zit er goed in. De plek waar de ellende begon bestaat zelfs helemaal niet meer. De kruipruimte is volledig opgevuld met schuimbeton, 70 tot 80 cm dik, ter vervanging van de houten balkenvloer die door de zwam vrijwel helemaal was weggevreten.

Van onderaannemer naar aannemer
Anderhalf jaar is Peter Boogaard bezig geweest met de redding van villa Duinvliet; in eerste instantie als stukadoor om een vochtprobleem op te lossen maar op een gegeven moment als aannemer van de complete restauratie. De opdrachtgever wilde dat hij daarbij zoveel als mogelijk zou werken met bedrijven uit de buurt. Zo heeft Markwat Vloeren uit Lewedorp de terrazzovloer in de keuken geschuurd. Vond hij geen geschikte partij in de regio, dan kon hij verder kijken. Belangrijk criterium was dat zo’n partij niet alleen z’n vak verstaat maar ook paste in het beeld dat Peter Boogaard bij het project had. “In al die jaren waarin ik voor aannemers heb gewerkt, heb ik wel een idee gekregen van hoe het beter kan. Een goede sfeer  op de bouwplaats is belangrijk, betrokkenheid bij het werk en de wil om er gezamenlijk iets moois en goeds te maken. Ik denk dat dat prima is gelukt!”