Uit de praktijk van TBA: Problemen zitten niet altijd aan het oppervlak

Mar 31
Geplaatst door
Mebest 2016/2 - TBA-praktijkcase

Technisch adviseur Onno de Vries is bij Technisch Bureau Afbouw de specialist op het gebied van vloeren en terrazzo. (foto: Jan Willem Kommer)

Vanwege hun kennis én onpartijdigheid wordt er regelmatig een beroep gedaan op de adviseurs van Technisch Bureau Afbouw (TBA) als er problemen zijn op afbouwgebied. Zoals de schade aan de kunststofvloer waarvoor technisch adviseur Onno de Vries, expert op vloerengebied, werd gevraagd een oordeel te geven. 

De woning waar Onno de Vries de vloerschade kwam opnemen, is rond 1930 gebouwd en is vorig jaar uitgebreid met een aanbouw. De constructievloer bestaat deels uit een houten draagvloer, een op een zandbed gelegen betonvloer op folie (120mm dik) met daarop 20mm isolatie en deels uit een een zandbed met daarop twee lagen EPS isolatie van 100-120mm dik waarop een 200 mm dikke betonnen constructievloer is aangebracht. Op die heterogene ondergrond is een cementgebonden dekvloer gemaakt. In die dekvloer is vloerverwarming op basis van 60 mm dikke warmwaterleidingen opgenomen. De dekvloer is deels hechtend deels verend op een isolatielaag gelegd en niet gedilateerd. Hij is afgewerkt met een PU gietvloer.

(foto: TBA - Onno de Vries)

(foto: TBA – Onno de Vries)

Hardnekkige blaasjes

Hoewel de vloerenlegger het vochtpercentage van de dekvloer had gecontroleerd, ontstonden er al na een week of zes blaasjes in de vloerafwerking door osmose. De beschadigde delen zijn verwijderd en de dekvloer heeft gelegenheid gekregen om te drogen. Nadat het vochtpercentage in de bovenste 30 mm van de dekvloer onder de 3% m/m was gezakt, is de schade hersteld. Al vrij snel echter vertoonden dezelfde plekken weer hetzelfde schadebeeld, en na een poosje waren ook op niet herstelde vloerdelen blazen te zien. Onno de Vries werd erbij geroepen om uitsluitsel te geven over de oorzaak van de blaasvorming én advies te geven over de beste manier om de schade te herstellen.

Op het randje

De technisch adviseur zag blazen in de buurt van de aansluiting van de constructievloeren maar ook op plekken die daar verder vandaan liggen. In de gietvloer zag hij geen adervorming bij de aansluiting van de diverse constructievloeren waaruit hij opmaakte dat er kennelijk geen scheuren in de dekvloer kennelijk waren gekomen. “Ik vond dan ook geen bewijs dat het probleem door de aansluiting van de constructievloeren komt”, zegt de technisch adviseur. “Dat wil niet zeggen dat je het als oorzaak helemaal kunt uitsluiten maar het lijkt mij hier niet aan de orde. Eerder denk ik dat de dekvloer toch onvoldoende droog was toen de gietvloer is aangelegd.” De periode tussen het aanbrengen van de dekvloer en het aanbrengen van de gietvloer is relatief kort. Op grond van de dikte van de dekvloer (60mm) is een droogtijd van 1,6x(6)² = 58 dagen normaal. Door inschakeling van de vloerverwarming kan dit iets bespoedigd worden. Een droogtijd van 53 dagen, zoals in dit geval aan de orde, kan dus net voldoende zijn.

(foto: TBA - Onno de Vries)

(foto: TBA – Onno de Vries)

Steekproeven en lekkages

De warmtecamera laat zien dat de leidingen van de vloerverwarming zeer onregelmatig zijn gepositioneerd. Dat kan voor onregelmatige droging van de dekvloer hebben gezorgd. “Opvallend genoeg doet de blaasvorming zich vooral voor op plaatsen waar de afstand tussen de leidingen bovenmatig groot is”, zegt Onno de Vries. “Er zijn weliswaar vochtmetingen uitgevoerd, maar steekproefgewijs. En door slechts de bovenste 30 mm van de dekvloer met behulp van een betrouwbare CM-meting op vocht te beoordelen, blijft het mogelijk dat lokaal in de onderste 30 mm van de dekvloer toch te veel restvocht aanwezig was.”
Daarnaast is er lekkage in de meterkast geweest ná het aanbrengen van de primerlaag en vóór het aanbrengen van de gietvloer. Ook is er na het aanbrengen van de gietvloer lekkage geweest bij de douchecabine doordat er in de waterleiding is geschroefd. Het kan niet worden uitgesloten dat die lekkages ervoor hebben gezorgd dat er in de dekvloer en tussen de isolatie vocht is gekomen dat later een weg naar boven is gaan zoeken.
Dat er na het herstel opnieuw schade kon ontstaan, heeft volgens Onno de Vries te maken met een gebrekkige vochtmeting. “Als er inderdaad door de lekkages vocht in de isolatielaag is gekomen, kan dat ook ná herstel van de vloerafwerking tot een stijgend restvochtpercentage in de dekvloer hebben geleid. Vochtmeting in slechts de top van de dekvloer is niet betrouwbaar genoeg, die brengt dat zoiets niet aan het licht.”

(foto: TBA - Onno de Vries)

(foto: TBA – Onno de Vries)

Een kwestie van geduld

De technisch adviseur kon niet vaststellen of de dekvloer nog steeds nat wordt. Daarom zit er volgens hem weinig anders op dan wachten tot duidelijk is dat de schade zich niet verder uitbreidt. “Natuurlijk zijn blazen in de vloerafwerking minder fraai, ze vormen echter geen beperking voor de bruikbaarheid van de vloer. Er kleeft dan ook geen praktisch bezwaar aan een wachttijd. Ik stel voor gedurende zes maanden goed in de gaten te houden of de blaasvorming zich uitbreidt. Is dit na die periode niet meer het geval, dan kan de vloerafwerking op dezelfde manier als de eerste keer worden hersteld. Breidt de blaasvorming zich wel uit, dan is er kennelijk sprake van blijvend vochtaanbod. Mogelijk is dat bij lekkage ingedrongen vocht en/of vocht dat via de aansluitingen van de diverse constructievloeren intreedt. In dat geval kan de periode van zes maanden worden verlengd tot de blaasvorming zich niet langer uitbreidt. Dat zal alleen gebeuren als de verholpen lekkages de oorzaak zijn. Een andere oplossing is een meer dampdoorlatende vloerafwerking zoals tegels of parket aanbrengen.”

Geplaats in: Vloeren / Terrazzo
Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


+ 9 = sixteen

Background